ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΕΠΕ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΒΕΑ, ΕΒΕΠ, Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ, ΕΕΑ, ΕΣΕΕ, ΕΣΥΝΕ Αθηνών, ΣΕΛΠΕ

Αθέτηση της δέσμευσης της Κυβέρνησης για το άδικο για καταναλωτές και επιχειρήσεις
και εκτός Ευρωπαϊκής πραγματικότητας “ψηφιακό χαράτσι”

Την έντονη αντίθεση και δυσαρέσκεια τους, εκφράζουν θεσμικοί, παραγωγικοί και καταναλωτικοί φορείς (Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών Ελλάδας – ΣΕΠΕ, Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας – ΓΣΕΒΕΕ, Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών – ΕΒΕΑ, Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιώς – ΕΒΕΠ, Ένωση Καταναλωτών-Η Ποιότητα Της Ζωής – Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ, Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών – ΕΕΑ, Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας – ΕΣΕΕ, Ελληνικός Σύνδεσμος Νέων Επιχειρηματιών Αθηνών – ΕΣΥΝΕ Αθηνών, Σύνδεσμος Επιχειρήσεων & Λιανικής Πωλήσεως Ελλάδος – ΣΕΛΠΕ) για τη συνέχιση μίας άδικης, αντιαναπτυξιακής, αντικοινοτικής και αντικοινωνικής επιβάρυνσης, αυτής του “ψηφιακού χαρατσιού”. Το Υπουργείο Πολιτισμού επιμένει, παρά τις δεσμεύσεις της ΝΔ όταν βρισκόταν στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης το 2017 ότι θα το καταργούσε, στη διατήρηση του υψηλότατου “ψηφιακού τέλους” στα ψηφιακά προϊόντα που εισάγονται, παράγονται και διατίθενται στη χώρα, αλλά και στη στρεβλή και άδικη εφαρμογή του νομού.

Η κυβέρνηση, μέσω και στελεχών του Υπουργείου Πολιτισμού, παρά το ό,τι είχε δεσμευθεί πως με το υπό ψήφιση Νομοσχέδιο θα διευκρίνιζε την ενιαία αντιμετώπιση των tablets και smartphones ως υπολογιστών και θα αποσαφήνιζε την ορθή δήλωση των υποκείμενων σε εύλογη αμοιβή ειδών, αθετεί τη δέσμευση της. Το Υπουργείο Πολιτισμού δεσμεύτηκε και κατέθεσε στο προσχέδιο του νόμου, στη διαδικασία της διαβούλευσης, το άρθρο (43), το οποίο εξορθολόγιζε και διευκρίνιζε τη σωστή εφαρμογή της υπάρχουσας Νομοθεσίας, αντιμετωπίζοντας τις παράλογες στρεβλώσεις και αδικίες και αίροντας ερμηνευτικές αμφιβολίες, οι οποίες δημιουργούσαν σειρά προβλημάτων και δικαστικών αγώνων. Προφανώς όμως, υποκύπτοντας σε διάφορες εκβιαστικές και μονομερείς πιέσεις σε αυτήν την παρατεταμένη εκλογική περίοδο, λίγο πριν κατατεθεί το νομοσχέδιο το Υπουργείο Πολιτισμού απέσυρε το άρθρο 43, βλάπτοντας τόσο τους πολίτες-καταναλωτές όσο και την επιχειρηματικότητα, αλλά και το Δημόσιο.

Με το νόμο 4481/2017 (Α’ 100) της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ επανεπιβλήθηκε, μετά από 15 χρόνια, η λεγόμενη “εύλογη αμοιβή” (χαράτσι) 2% επί της αξίας των Η/Υ, που εισάγονται/ παράγονται στην Ελλάδα. Την αμοιβή αυτή την εισπράττουν από τους εισαγωγείς και παραγωγούς διάφοροι Οργανισμοί Συλλογικής Διαχείρισης δημιουργών (συγγραφέων, καλλιτεχνών, φωτογράφων) και τη διανέμουν στα μέλη τους για αντιστάθμιση (αποζημίωση) της νόμιμης αναπαραγωγής των έργων τους για ιδιωτική χρήση. Βάσει του νόμου, οι εισαγωγείς/ παραγωγοί, που την κατέβαλαν, τη μετακυλίουν στους τελικούς χρήστες των προϊόντων αυτών, δηλαδή στους καταναλωτές, στους επαγγελματίες και στο ελληνικό Δημόσιο, οι οποίοι επιβαρύνονται με επιπλέον κόστος για την αγορά του εξοπλισμού τους. Είναι σαφές πως πρόκειται για μία ακόμη άδικη επιβάρυνση, με τραγικές συνέπειες για όλους: καταναλωτές, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, Δημόσιο που επιβαρύνει όλους, ιδιαίτερα σήμερα, σε μία περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΓΣΕΕ, η αγοραστική δυνατότητα των εργαζομένων έχει μειωθεί έως και 40%, ενώ οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αδυνατούν να ανταποκριθούν στις βασικές τους υποχρεώσεις.

Υπογραμμίζεται πως η απόσυρση του παραπάνω άρθρου (43) είναι άδικη, αντιαναπτυξιακή και αντιβαίνει τις οδηγίες και επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως:

 Το ψηφιακό “χαράτσι” υπολογίζεται πως κοστίζει περισσότερο από 70 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο στους Έλληνες καταναλωτές, στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, στους επαγγελματίες αλλά και στο Δημόσιο. Ειδικά μάλιστα για τις επιχειρήσεις, Οργανισμούς, επαγγελματίες και το Δημόσιο η επιβάρυνση αυτή είναι πέρα για πέρα παράνομη και οι σχετικές πληρωμές εκατομμυρίων ευρώ έχουν καταβληθεί αχρεωστήτως και πρέπει να αναζητηθούν, ενώ, με την απόσυρση του άρθρου 43, θα εξακολουθήσουν να καταβάλλονται και στο μέλλον.

 Πρόκειται για μία υπέρογκη επιβάρυνση (και μάλιστα υπέρ τρίτων) με 2% στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, στα tablets και στα smartphones, 4% στους σαρωτές (scanners) και εκτυπωτές, 6% στα αποθηκευτικά μέσα, κ.λπ. Βάσει των αποτελεσμάτων έρευνας, που διεξήχθη για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αλλά και σύμφωνα με τα στοιχεία του Digital Europe (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Επιχειρήσεων και Συνδέσμων Ψηφιακής Τεχνολογίας), τα ποσά εύλογης αμοιβής, που ισχύουν στην Ελλάδα και επιβαρύνουν τον Έλληνα καταναλωτή, είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη (είμαστε στην πρώτη τετράδα των χωρών με τα υψηλότερα ποσά αμοιβής), ενώ, ταυτόχρονα, τα ποσά αυτά είναι πολλαπλάσια (μέχρι και 10 φορές) της εκτιμώμενης απώλειας εσόδων των δημιουργών από την αναπαραγωγή των έργων τους. Μόνο από την Ψηφιακή Μέριμνα, επιβαρύνθηκαν οι μαθητές και οι καθηγητές, που συμμετείχαν, με 3.250.000 ευρώ, τα οποία διοχετεύθηκαν στα μέλη των Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης!

 Η συγκεκριμένη επιβάρυνση πλήττει το μεγάλο στόχο του ψηφιακού μετασχηματισμού της χώρας και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, τον οποίο και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει χαρακτηρίσει ως κεντρική Εθνική προτεραιότητα, θέτοντας προσκόμματα στην απόκτηση προϊόντων τεχνολογίας, στο ρόλο της ψηφιακής τεχνολογίας αλλά και στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας, ανακόπτοντας την Ελλάδα από το να κάνει το πραγματικό άλμα που υπόσχεται ο Πρωθυπουργός.

 Η ανάπτυξη της τεχνολογίας, της επιστήμης της πληροφορικής, καθώς και των ψηφιακών δεξιοτήτων, αποτελεί βασικό άξονα για την καταπολέμηση της ανεργίας, ενισχύοντας τον κόσμο της γνώσης και εμπειρίας με πολλαπλές δυνατότητες και ικανότητες. Ταυτόχρονα, όλα τα διεθνή δεδομένα καταδεικνύουν το γεγονός πως οι Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών αποτελούν απαραίτητο όχημα ενίσχυσης της διαφάνειας, αντιμετώπισης της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής.

 Αποτελεί καίριο πλήγμα στη διεθνή ανταγωνιστικότητα του κλάδου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Αξίζει να σημειωθεί πως πολλές χώρες-μέλη της ΕΕ, όπως η Βουλγαρία, η Ιρλανδία, η Κύπρος, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα και η Φινλανδία, δεν καταβάλλουν “ψηφιακό τέλος”, όπως και το Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον με τη συγκεκριμένη επιβάρυνση – η οποία είναι όχι μόνο πολλαπλάσια από ότι ισχύει σε άλλες χώρες της ΕΕ που έχουν εφαρμόσει αντίστοιχο “τέλος”- η χώρα μας καθίσταται πλέον “πρωταθλήτρια” επιβαρύνσεων στον τομέα αυτό (και μάλιστα υπέρ τρίτων – των μελών των Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης), έχοντας από τα υψηλότερα ποσοστά “ψηφιακού τέλους” στην Ευρώπη.

Παράλληλα, προκαλεί ιδιαιτέρως αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι οι Οργανισμοί Συλλογικής Διαχείρισης των Πνευματικών Δικαιωμάτων, που συμμετείχαν στη διαβούλευση, υποστήριξαν ότι οι εργαζόμενοι, τόσο του Δημόσιου όσο και του Ιδιωτικού τομέα, κατά την ώρα της εργασίας τους χρησιμοποιούν παρανόμως τον εξοπλισμό της επιχείρησης ή της υπηρεσίας τους για παραγωγή ιδιωτικών αντιγράφων και θα πρέπει το Δημόσιο και οι επιχειρήσεις (!!!) να αποδείξουν ότι οι εργαζόμενοί τους δεν κάνουν ιδιωτική χρήση των μηχανημάτων, για να απαλλαγούν από την αμοιβή.

Η προάσπιση των πνευματικών δικαιωμάτων είναι αυτονόητη, και η θέσπιση εύλογης αποζημίωσης των δημιουργών αναγκαία. Δεν πρέπει όμως να επιτυγχάνεται επιβαρύνοντας υπέρμετρα καταναλωτές, επιχειρήσεις, Δημόσιο τομέα και χωρίς να είναι συμβατή με την κοινή ευρωπαϊκή νομοθεσία, νομολογία και πρακτική. Με πλήρη, αναλυτικά και τεκμηριωμένα στοιχεία, διαχρονικά, προσπαθούμε να συμβάλουμε στη σωστή, νόμιμη και δίκαιη ρύθμιση του θέματος προς όφελος όλων: καταναλωτών, δημιουργών, Δημοσίου, αγοράς τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών και φυσικά της ίδια της χώρας και της εθνικής οικονομίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση πρέπει άμεσα να αποκαταστήσει, έστω μερικώς αυτήν την αδικία, επαναφέροντας το άρθρο 43 του ν/σ του Υπουργείου Πολιτισμού και διασφαλίζοντας τη σωστή και δίκαιη εφαρμογή του νόμου, σύμφωνα και με τις Κοινοτικές οδηγίες.

Η μεταμνημονιακή εποπτεία των Ευρωπαίων είναι ίσως το τελευταίο προαπαιτούμενο για μία βιώσιμη έξοδο της Ελλάδας από το τρίτο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Οι Ευρωπαίοι στο Eurogroup της 27ης Απριλίου «αμφισβήτησαν» το αφήγημα της «καθαρής εξόδου», χωρίς όμως να αποσταθεροποιούν την Ελλάδα για γεωστρατηγικούς και οικονομικούς λόγους. Οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους κινούνται σε μία λεπτή γραμμή καθώς βαδίζουμε προς το τέλος του τρίτου Μνημονίου και η επόμενη ημέρα παραμένει ακόμη άγνωστο πως θα εξελιχθεί. Αυτό που δεν έχει γεφυρωθεί είναι το «έλλειμμα εμπιστοσύνης» ανάμεσα στις δύο πλευρές. Το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί τους δανειστές είναι τι θα κάνει η κυβέρνηση και πως θα διαχειριστεί τη λήξη του προγράμματος.

Οι Ευρωπαίοι σε αντικατάσταση του όρου της «καθαρής εξόδου», έχουν υιοθετήσει τον όρο της «βιώσιμης εξόδου» και καθημερινά χτίζουν το πλαίσιο όπου θα κινείται η Ελλάδα τη μεταμνημονιακή εποχή. Όλα είναι ακόμη ανοιχτά για τις υποχρεώσεις που θα αναλάβει η Ελλάδα, το πλαίσιο εποπτείας, τα μέτρα και τους όρους της ελάφρυνσης του χρέους, καθώς οι Γερμανοί θέλουν να υπάρχει μια συνέχεια στο καθεστώς επιτήρησης και σιγουριά ότι η Ελλάδα δεν θα αποκλίνει από τις δεσμεύσεις της.

Στις συζητήσεις που ξεκίνησαν στην Ουάσιγκτον και συνεχίστηκαν στην Αθήνα με την επίσκεψη του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ η φράση-κλειδί ήταν ότι αναζητούμε μια «βιώσιμη έξοδο» ώστε να μη βρεθούμε έπειτα από δύο χρόνια ξανά σε κρίση. Αυτό που απασχολεί όλες τις πλευρές είναι ο πολιτικός κίνδυνος και το ενδεχόμενο «παροχών» από τη Κυβέρνηση. Μάλιστα τόνισαν ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει σε σταθερή πορεία για γεωστρατηγικούς λόγους, και σε αυτή την πορεία θα τη βοηθήσουν. Προβληματισμός επίσης υπάρχει στο ότι το υπερπλεόνασμα 4% οφείλεται στην υπερφορολόγηση και τις κατασχέσεις και ότι το αποτέλεσμα είναι ότι μπορεί δημοσιονομικά οι στόχοι να υπερκαλύπτονται, αλλά η ανάπτυξη υπονομεύεται. Πάνω σε αυτή τη γραμμή της «βιώσιμης εξόδου» οι Ευρωπαίοι την εβδομάδα που πέρασε άνοιξαν τα χαρτιά τους, αφού μιλούν για ενισχυμένη εποπτεία και ημι-αυτόματο μηχανισμό εφαρμογής των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους, που σημαίνει ότι το ESM θα παίρνει πολιτική έγκριση προτού επιστρέψει στην Ελλάδα τις δόσεις από τα κέρδη στα ομόλογα (προγράμματα SMP και ANFAs) υπό τον όρο υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων που εκκρεμούν.

Η μεταμνημονιακή εποπτεία θα στηρίζεται στα ευρωπαϊκά εξάμηνα και θα υπάρχει παρακολούθηση, όπως εκείνη που είχαν και εξακολουθούν να έχουν η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Κύπρος «συν κάτι ακόμη», που σημαίνει ότι ο έλεγχος θα γίνεται ανά τρίμηνο αντί για εξάμηνο. Για να φτάσουμε όμως εκεί, η κυβέρνηση κλήθηκε στο Eurogroup της Σόφιας να υλοποιήσει πρώτα τα μέτρα, τα 88 προαπαιτούμενα, για να κλείσει έγκαιρα η τέταρτη αξιολόγηση.

Η μεγάλη αβεβαιότητα είναι η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που σχετίζονται με το Κτηματολόγιο, την απελευθέρωση της Ενέργειας, τη φορολογική διοίκηση και τη δημόσια διοίκηση και οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης και της χώρας. Οι υπουργοί Οικονομικών συζήτησαν στη Σόφια το νέο πλαίσιο ενισχυμένης εποπτείας και στοιχήθηκαν στη γερμανική γραμμή, ζητώντας να ολοκληρωθούν πρώτα οι μεταρρυθμίσεις του Μνημονίου και μετά να ληφθούν αποφάσεις για το χρέος. To Eurogroup μετά τη συνεδρίαση στη Σόφια έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην ελληνική κυβέρνηση, ότι μέσα σε επτά ημέρες από την άφιξη του κουαρτέτου στην Αθήνα στις 14 Μαΐου θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία για την αξιολόγηση μέχρι τις 21 Μαΐου με τους δανειστές σε τεχνικό επίπεδο, ενώ για τη λήψη απόφασης πιθανών μέτρων για το χρέος «εάν χρειαστεί» μετά το τέλος του προγράμματος απαραίτητη προϋπόθεση είναι η πλήρης υλοποίηση του Μνημονίου και η έγκριση ενός αξιόπιστου μεταμνημονιακού πλαισίου ελληνικής ιδιοκτησίας.

Η φράση «εάν χρειαστεί» όσον αφορά τα μέτρα για το χρέος επανήλθε δυναμικά μετά την πρώτη συμμετοχή του νέου υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Ολαφ Σολτς στο συμβούλιο, ενώ οι μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στην ευρωζώνη και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παραμένουν. Την ίδια ώρα, η ΕΚΤ έστειλε τρία μηνύματα χτυπώντας εμμέσως ισάριθμα καμπανάκια. Η πρώτη παρατήρηση της ΕΚΤ είναι πως χρειάζεται ταχύτατη ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης. Υπάρχει όμως ακόμα δρόμος, ιδιαιτέρως τις παραμέτρους διευθέτησης των κόκκινων δανείων και επιτάχυνσης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Το δεύτερο μήνυμα αφορά τη μεταμνημονιακή περίοδο. Επί της ουσίας, εάν η ελληνική κυβέρνηση επιμείνει στην «καθαρή έξοδο», υπό την έννοια ότι δεν θα υπάρχει στη συνέχεια κάποιας μορφής επίσημο πρόγραμμα, από τις 21 Αυγούστου, την επομένη της λήξης του προγράμματος, η Ελλάδα θα είναι «μόνη» έναντι των αγορών, αφού η συζήτηση η οποία γίνεται σήμερα ανάμεσα στην Ελλάδα και στους δανειστές από τις 21 Αυγούστου θα γίνεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τις αγορές.

Οι προτεραιότητες σε 8 βασικά σημεία του μεταμνημονιακού Αναπτυξιακού σχεδίου που έχει δεσμευτεί να παρουσιάσει η ελληνική Κυβέρνηση ώστε να εγκριθεί στο πλαίσιο της 4ης αξιολόγησης από τους δανειστές, είναι τα εξής:

1. ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

2. ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

3. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

4. ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

5. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ

6. ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ

7. ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜμΕ

8. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

Το μεταμνημονιακό αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο φέρει προς το παρόν την ονομασία «ολιστικό αναπτυξιακό μοντέλο» θα στηρίζεται στις μακροοικονομικές προβλέψεις του μεσοπρόθεσμου σχεδίου που έχει ήδη ψηφίσει η Βουλή από τον Μάιο του 2017. Το νέο σχέδιο θα πρέπει να παρουσιαστεί στους εταίρους πριν καν ξεκινήσει η συζήτηση με τους δανειστές για το νέο μεσοπρόθεσμο, το οποίο θα καλύπτει την περίοδο 2019 – 2022. Σε δημοσιονομικό επίπεδο, οι προβλέψεις θα στηριχτούν στο ότι η Ελλάδα θα σεβαστεί απολύτως τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει, δηλαδή στο ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα διατηρηθεί στο επίπεδο του 3,5% τουλάχιστον μέχρι και το 2022. Το περιεχόμενό του δεν θα είναι δεσμευτικό ούτε θα ψηφιστεί από την ελληνική Βουλή, η οποία όμως θα κληθεί να εγκρίνει, μετά την ολοκλήρωση των σχετικών διαπραγματεύσεων με τους δανειστές, το αναθεωρημένο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για την περίοδο μέχρι το 2022, με ότι αυτό συνεπάγεται στο άμεσο μέλλον.

Βασίλης Κορκίδης

Πρόεδρος ΕΒΕΠ & ΕΣΕΕ